Ποιος κατέχει τη Γη θέτει το ερώτημα για την ανθρώπινη ώθηση να κατέχει και να ελέγχει αυτό που θεμελιωδώς δεν μπορεί να κατέχεται. Η Γη, κλεισμένη σε γυαλί σαν ένα εύθραυστο αντικείμενο, φαίνεται να έχει μειωθεί σε εμπόρευμα - ένα σύμβολο κατανάλωσης και ψευδούς κυριαρχίας.

Τα περιβάλλοντα στοιχεία - η λιβελούλα, η μέλισσα και το ταχύ αυτοκίνητο - εκπροσωπούν διαφορετικές μορφές ύπαρξης που μοιράζονται την ίδια γη. Το αυτοκίνητο γίνεται μια ήσυχη μεταφορά για την ανθρωπότητα και την αδιάκοπη ώθησή της προς την κατοχή και την πρόοδο, ενώ τα έντομα ενσωματώνουν τη ζωή με την πιο ουσιώδη, ενστικτώδη μορφή της. Κ κανένα από αυτά τα πρόσωπα δεν κατέχει πραγματικά τον πλανήτη; απλώς περνούν μέσα από αυτόν. Η Γη προηγείται όλων τους και τελικά ανήκει μόνο στον εαυτό της.